„Scharakteryzowana była osoba Choiseula, w swoim czasie pierwsza po królu, i jego upadek. Ale cała Francja żądal.i powrotu Choiseula. Parlamenty wykorzystały jedyne prawo, jakim rozporządzały przestały działać. Gdy parlamenty nie działają, lud nie może żyć. Trzeba zwrócić się przeciw ludowi. Lecz kto będzie walczył przeciw niemu Armia, córka tego ludu, którą lud żywi Cóż zdziałają pięści karłów, gdy olbrzym powstanie
— Niech powstanie! — podniosły się okrzyki, które przerwały przemówienie Balsamo.
— Do dzieła! — wykrzyknął Marat.
— Młody człowieku, nie pytałem cię jeszcze o radę — rzekł zimno Balsamo i przystąpił do dalszego omawiania sytuacji
— Wzburzenie — mówił — przeobraziło masy w wielką potęgę. Lud nie zawiódł. Ale choć mocny, jest jeszcze nieświadomy, choć zniecierpliwiony, jednak nie ma nienawiści. Lud nie dojrzał. Nie dojrzał do powstania. Brak mu wskazówek, co robić, gdy przyjdzie jego dzień, brak mu wiedzy własnych doświadczeń.
— Oto plan, jaki sobie rozważyłem — kończył Balsamo. — Bezustannie ponawiać próby, które nieuchronnie zbliżają do celu, aż go wreszcie osiągniemy.
Balsamo umilkł. Rozejrzał się po zebranych, w których burzyły się ^wszystkie namiętności młodych i niedoświadczonych serc.“(9)