„Od pewnego czasu pułkownik PrugarKetling rzucał na mnie pytające spojrzenia. Trzymałem w ręku zegarek; była godzina wpół do szóstej, do zachodu słońca pozostawało półtorej godziny. Nic więcej dla 38 rezerwowej DP zrobić nie mogliśmy. Obowiązek został spełniony do końca; nie miało sensu dalsze przeciąganie struny, napiętej do granic ostatecznych. Uścisnąłem w milczeniu rękę pułkownika i zacząłem wydawać rozkazy do odejścia.
11 DP ma przejść w nocy przez Lelechówkę — Stawki w rejon wsi Jaśniska. 38 rezerwowa DP pozostaje przez dzień 18 września nad Wereszycą i broni odcinka Lelechówka—Janów— Zalesie. 24 DP maszeruje szosą lwowską na Rzęsnę Ruską, licząc się z tym, że jeszcze w ciągu nocy może wejść w styczność z oddziałami przeciwnika, oblegającymi Lwów. Ja będę na osi sił głównych. W nocy z 18 na 19 września przewiduję przebicie się do Lwowa w dwóch koncentrycznych kolumnach 24 DP w kierunku na Kleparów, 11 DP od strony Brzucho wic na Hołosko, 38 rezerwowa DP będzie osłaniać akcję od zachodu.
Pożegnawszy pułkownika PrugaraKetlinga, ruszyłem pieszo ku leśniczówce Jaryna, gdzie oczekiwały samochody.
Bój w lasach janowskich był zakończony. Przez 24 godziny stawialiśmy opór kilkakrotnej przewadze przeciwnika, wyposażonego obficie we wszystkie nowoczesne środki walki. Źródła niemieckie mówią o tym boju niemało, jednak wywracają kota do góry ogonem, pisząc o trzech „dywizjach" polskich. W rzeczywistości broniliśmy frontu o rozciągłości 16 kilometrów, mając do dyspozycji w obu „dywizjach", które brały udział w walce, niespełna 3000 bagnetów, czyli równowartość jednego pełnego pułku piechoty. 11 DP, o stanach mniej więcej równych dwóm pełnym batalionom piechoty, odparła na froncie 10kilometrowym trzy natarcia całej 7 dywizji bawarskiej, posiadającej czterokrotną co najmniej przewagę środków ogniowych. Pewne plusy dało nam oparcie o lasy; mieliśmy też jeszcze wówczas stosunkowo sporo artylerii. Przede wszystkim jednak podnieść trzeba męstwo żołnierzy, którzy wytrwali w szeregach pomimo trudów fizycznych i moralnych, przebytych w toku tej krótkiej, lecz tak niewymownie ciężkiej kampanii.“(1)